دختران میرحسین و رهنورد از شنیدن صدای پدر و مادر خود نیز محرومند

برای کدامین گناه باید اینگونه عذاب بکشند، انسانهایی که تنها گناهشان وفاداری به رای،خواست و اراده مردمی است که با تمام وجود در حصرت آزادی اند، انسان هایی که برای اولین بار پس از 30 سال انقلاب در این کشور به یاد آنهایی آوردند که رای مردم حق الناس است ! 
براستی این جفا و ظلمی که در حق این عزیزان روا می دارند مصداق بارز حق الناس نیست ؟ مگر نه آنکه پدران ما انقلاب کردند تا در هیچ کجای این مرز و بوم دیگر نشانی از ظلم نباشد! اگر اینگونه اعمالی که در حق این انسانهای بی گناه و فرزندانشان روا می شود، ظلم نیست؟ پس چه واژه ای را می توان براین اعمال گذاشت !
شاید تنها گناه پدر و مادرشان امانتداری و خیانت نکردن به ندای مردم رنج کشیده بود، خیانت نکردن به اشک های مادر ندا، سهراب ها و ستار هاست!!!!!
 گفتند برای آزادی و استقلال انقلاب کردیم، انقلاب کردیم تا هیچ وقت انسانی بخاطر چرا گفتن، شکنجه و زندانی نشود اما وای برما که امروز نه آزادی داریم، نه می توانیم رویای آزاد بودن را در سر داشته باشیم! 

یک ملاقات آن هم از شب عید نوروز تا کنون برای دو دختر، و دو ملاقات برای یکی از دختران میرحسین موسوی تنها سهم دختران میرحسین و رهنورد از دیدار پدر و مادرشان طی نزدیک به ۸ ماه گذشته بوده است. آن ها حتی نتوانسته اند تماس تلفنی با پدر و مادر خود داشته باشند. زهرا و نرگس آخرین بار صدای پدر و مادر خود را ۱۰ اردیبهشت ماه از پشت تلفن شنیده اند و همه اینها در حالی است که حتی مجرمان خطرناک نیز از این حقوق ابتدایی در زندان ها برخوردارند.
ماجرای تلخ حصر میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی هر روز سخت تر و تلخ تر از قبل می شود. در حال حاضر دو هفته کامل است که هیچ خبری از میرحسین موسوی و زهرا رهنورد به دختران وی داده نشده است و آنها حتی از شنیدن صدای پدر و مادر خود نیز محروم شده اند. روند درمان آنها نیز بدون توضیح خاصی به خانواده، متوقف شده و از تماس های تلفنی که هر از چندی با خانواده و به خصوص مادر خانم رهنورد برقرار می شد، خبری نیست.
به گزارش کلمه، با وجود شرایط تغییر یافته در عرصه سیاسی کشور، مقطع خاص انتخابات که همواره با آزادی نسبی فضای سیاسی همراه بوده و مجموعه عوامل دیگری که برای بسیاری از ناظران توقع گشایش نسبی در امور را ایجاد کرده است، تغییری در وضعیت میرحسین و رهنورد ایجاد نشده و وضعیت بی خبری که در ماههای گذشته هم به شکل ها و بهانه های مختلف وجود داشت تشدید شده؛ وضعیتی که فراتر از حصر باعث آزار خانواده ی آقای موسوی است.
در ۸ ماه گذشته از سه دختر میرحسین و رهنورد، یکی از آنها یک ملاقات و دیگری دو ملاقات داشته. دیدار اول مربوط به عید نوروز می‌شود و دیدار بعدی که به صورت محدود و امنیتی تنها با یکی از دختران برگزار شد مربوط به دیدار دو هفته پیش “کوکب”، فرزند ارشد خانواده است. از آن پس دیگر هیچ خبری مطلقا نرسیده است. تماس های محدود تلفنی که گاه ماهها قطع می‌شود در حال حاضر وجود ندارد. بیشترین ارتباط میرحسین و رهنورد با خارج از زندان خانگی، دیدارهایی با مادر خانم رهنورد است که گاهی اوقات برقرار می شود.
همه این بی خبری های دلهره آور برای خانواده، لابلای خبر بیماری آنها و تعلیق درمانشان، نگرانی های بیشتری ایجاد می کند. دختران خانواده خبر داده اند که مدت هاست پرونده پزشکی میرحسین موسوی و زهرا رهنورد را پزشکشان ندیده و روند درمان متوقف شده است. آنها از بیماری آرتروز مادرشان خبر داده اند که از شدت درد نیاز به تزریق آمپول کورتون دارد. اما هیچ خبری از رسیدگی به این بیماری وی در دست نیست. آقای موسوی هم که دچار مشکل قلبی است در پی اتفاقاتی که در یکی از مراجعات وی به درمانگاه امنیتی صورت گرفت، نسبت به برنامه احتمالی نیروهای امنیتی برای سوء قصد به جانش مشکوک شده و حاضر به انتقال به درمانگاه تحت نظر نیروهای امنیتی نیست. وی با توجه به پیچیدگی رفتاری نیروهای امنیتی، درمان خود را منوط به تحت نظر پزشک معتمد خود و خانواده اش کرده و به همین بهانه روند درمان بیماری قلبی وی به حال تعلیق در آمده است.
این در حالی است که تاکنون در پی چند نوبت گرفتن آزمایش خون از میرحسین موسوی، هیچ نتیجه ای را به وی و یا خانواده اش منتقل نکرده اند.
مجموعه رفتاری که خوشبین ترین افراد جامعه را هم نسبت به برنامه و نقشه های نیروهای امنیتی مسلط بر پرونده حصر نگران می کند. دختران رهنورد بارها در نوشته و مصاحبه های خود خواستار آزادی بی‌قید شرط پدر مادرشان و جبران ظلم هایی که بر آنان رفته است شده اند.

مراسم چهارمین سالگرد شهادت ندا آقا سلطان برگزار شد

در این مراسم که علیرغم فضای امنیتی آن، تعداد زیادی از دوستان و آشنایان و مردم عادی شرکت کرده بودند یاد این شهید جنبش سبز در شنبه ی سیاه سال 88 گرامی داشته شد....

پنج شنبه  سی ام خرداد ماه چهارمین مراسم سالگرد جان باختن ندا آقا سلطان در بهشت زهرای تهران برگزار شد.
به گزارش خبرنگار کلمه، در این مراسم که علیرغم فضای امنیتی آن، تعداد زیادی از دوستان و آشنایان و مردم عادی شرکت کرده بودند یاد این شهید جنبش سبز در شنبه ی سیاه سال ۸۸ گرامی داشته شد.
بر اساس این گزارش خانواده ی ندا آقا سلطان پس از ساعتی این مراسم را ترک کردند اما مردم و دوستان و فعالان سبز تا ساعت ۹ شب دسته دسته بر سر مزار وی حاضر شدند. اما ماموران امنیتی پس از ترک خانواده ی ندا به باقی شرکت کنندگان اجازه ی نشستن و طولانی شدن حضور را نداده و مرتب به شرکت کنندگان تذکر میدادند که پس از قرائت فاتحه مزار را ترک کنند.




در همین رابطه خانم رستمی گفته که خدا را شکر توانستیم مراسم را برگزار کنیم. خیلی امن و راحت بود. مردم هم بودند. ما دیگر داشتیم برمی گشتیم خانه که جمعیت دیگری از دوستداران ندا بر سر خاکش می آمدند.
مادر ندا آقا سلطان در چهارمین سالروز کشته شدن دخترش در ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ و در جریان ناآرامی های پس از انتخابات ریاست جمهوری به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت: «قرار بود دادگاه برگزار شود اما در چهار سال گذشته دادگاهی برگزار نشد. پرونده هم همچنان مفتوح است. من که دیگر نمی دانم چه بگویم. امیدوارم فقط یک روز قاتل را به من نشان بدهند و بگویند این قاتل بچه ات است.»
هاجر رستمی مطلق، مادر ندا آقا سلطان در پاسخ به این سوال که در این ۴ سال چه انتظاراتی از مقامات مسول داشته و آیا پاسخی گرفته است گفت:« انتظار داشتم دادگاه دخترم برگزار شود که نشد. نمی دانم تا زمانیکه زنده ام پاسخی می شنوم یا نه!»
مادر ندا آقا سلطان با اظهار اینکه پاسخ به سوالات در خصوص پرونده ندا برایش مشکل است، گفت:« نمی دانم چه بگویم. فقط امیدوارم روزی همه به آزادی برسند و ندا هم انشالله به هدفش برسد. چیز دیگری نمی توانم بگویم. جواب دادن به این سوال ها برایم مشکل است.»
ندا آقاسلطان متولد ۳ بهمن۱۳۶۱، در جریان اعتراض به انتخابات ریاست جمهوری ایران، روز شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ در محله امیرآباد، تقاطع خیابان شهید صالحی و کوچه خسروی به ضرب گلوله کشته شد. تاکنون مشخص نشده است که چه کسی او را به ضرب گلوله به قتل رسانده و یا کسی مسوولیت قتل وی را به عهده نگرفته است. طی ماه های پس از فوت وی، صدا و سیما و برخی مقامات جمهوری اسلامی در چندین نوبت روایت های مختلفی از مرگ وی ارائه دادند. در سال های قبل حضور بر سر قبر ندا آقا سلطان و برگزاری مراسم او با محدودیت ها و خشونت نیروهای پلیس و امنیت همراه بود.
کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران دو هفته قبل از ارائه گزارش وضعیت حقوق بشر در ایران در سازمان ملل توسط گزارشگر ویژه این سازمان در مهر ماه ۱۳۹۰ با مادر ندا آقا سلطان گفتگویی کرد. خانم هاجر رستمی در آن گفتگو با اشاره به اینکه تا کنون پیگیری های آنها برای شناسایی قاتل فرزندش بی نتیجه مانده است، گفت:« من فقط می خواهم پس از دو سال و سه ماه و دو روز که از مرگ دخترم می گذرد از آقای احمدی نژاد اولا بپرسم چرا ما باید اینقدر کشور ناامنی داشته باشیم که بیایند بکشند و بروند، بدون اینکه اتفاق خاصی بیفتد. اما حالا که آقای احمدی نژاد با یکی از معتبرترین رسانه های دنیا صحبت می کند و می گوید ندا توسط عوامل بی بی سی کشته شده حتما سند و مدرکی برای حرف هایش دارد، پس من هم می خواهم عوامل مرگ دخترم را تحویل من بدهد.»

 

*

اردشیر امیرارجمند: رفع حصر هیچ دردسری برای حکومت ندارد و به نفع همگرایی در کشور است

مشاور میرحسین موسوی تاکید می‌کند که رای مردم به حسن روحانی یک "نه" بزرگ به سیاست‌های تا کنونی بوده است و یکی از این سیاست‌ها نیز امنیتی کردن چهره کشور بود. وی نتیجه می‌گیرد که اگر قرار به تغییر باشد این چهره امنیتی نیز باید تغییر کند و یکی از نشانه‌های آن نیز رفع حصر از سران جنبش سبز خواهد بود....

مشاور ارشد میرحسین موسوی می‌گوید با پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری، پرسش اصلی این است که چرا آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد همچنان در حصر هستند؟ او می‌گوید هیچ دلیلی برای ادامه این حصر نمی‌بیند.
اردشیر امیرارجمند مشاور موسوی در گفت و گو با خبرگزاری آلمان می‌گوید هیچ دلیلی برای ادامه حصر این سه تن نمی‌بیند. او معتقد است ادامه حصر این سه تن نه تنها سودی برای کسی ندارد بلکه مشخصا برای آقای روحانی، احمدی‌نژاد و آیت‌الله خامنه‌ای مضر است.
آقای امیرارجمند می‌گوید: «آقای روحانی وقتی که بخواهند کارشان را آغاز کنند، حتماً باید با آرامش بیشتری باشد و این مسئله‌ای است که می‌تواند موجب التهاب در کار ایشان شود. آقای احمدی‌نژاد به‌هرحال دارند صحنه را ترک می‌کنند، علی‌رغم تمام تخلفاتی که انجام داده‌اند، همه‌ دلخوری‌هایی که مردم از ایشان دارند، حداقل باید تلاش کنند که در روزهای آخر قدری این چهره را ترمیم کنند. و قبل از هر کسی شکستن حصر برای آقای خامنه‌ای سود دارد که با آزاد کردن این سه نفر قدم اولی را که برداشته‌اند، ادامه دهند. در شرایط حاضر به صلاح امنیت ملی‌، به صلاح همبستگی ملی ‌و به صلاح چهره‌ بین‌المللی کشور است که هرچه زودتر این رفع حصر صورت گیرد».
مشاور میرحسین موسوی تاکید می‌کند که رای مردم به حسن روحانی یک “نه” بزرگ به سیاست‌های تا کنونی بوده است و یکی از این سیاست‌ها نیز امنیتی کردن چهره کشور بود. وی نتیجه می‌گیرد که اگر قرار به تغییر باشد این چهره امنیتی نیز باید تغییر کند و یکی از نشانه‌های آن نیز رفع حصر از سران جنبش سبز خواهد بود.
اردشیر امیرارجمند تاکید می‌کند که برای رفع حصر این سه تن، آقای روحانی به تنهایی نمی‌تواند تعیین‌کننده باشد بلکه او یکی از عناصر تعیین ‌کننده است که می‌تواند درباره این موضوع لابی کرده و قدم پیش بگذارد.
آقای امیرارجمند می‌گوید: «اگر قرار باشد عقلانیت بر سیاست کشور حاکم باشد و روندها و روش‌ها تغییر پیدا کند، اولین چیزی که باید تغییر کند این است».
سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید: همه می‌خواهند که کشور از این بن بست خارج شود
شورای مشورتی اصلاح طلبان در تازه‌ترین بیانیه خود ضمن تبریک به حسن روحانی، از رهبری و دیگر مقام‌های جمهوری اسلامی خواسته است تا زمینه رفع حصر مهدی کروبی، میرحسین موسوی و زهرا رهنورد فراهم شود.
در این بیانیه از مقام‌های نظام خواسته شده که به «رییس جمهوری منتخب یاری کنند تا ضمن دلجویی از آسیب دیدگان رویدادهای ۸۸ و خانواده و بستگان آنان، نسبت به فراهم آوردن زمینه رفع حصر و محدودیت از حصرشدگان و زندانیان تلاش کنند».
اردشیر امیرارجمند، سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید و مشاور ارشد میرحسین موسوی، در این باره به رادیو فردا گفت: این درخواست بخش عظیمی از مردم ایران است، به ویژه کسانی که علیرغم تمام ابهاماتی که برایشان وجود داشت و دلخوری‌هایی که داشتند، آمدند و رای دادند. همان طور که خود آقای روحانی هم گفت مردم «نه» گفتند به سیاست‌های امنیتی قبلی و نحوه اداره کشور و از جمله یکی از این موارد هم این حبس‌ها و زندانی‌هاست.
وی افزود: دیدیم هم که هر بار مردم فرصت اندکی پیدا کردند چه در حین برنامه‌های انتخاباتی آقای روحانی و حتی بعد از پیروزی، خواستار آزادی آقایان موسوی و کروبی شدند. لذا این خواست عمومی مردم است و اگر حکومت قبول کرده است که روشش را یک مقدار تغییر بدهد، بدین معنا که اجازه داد آقای روحانی که انتخاب مردم بود رییس جمهور شود، بهتر است این راه را ادامه بدهد و به خواست مردم گردن بگذارد و این افراد را آزاد کند، هم آقایان موسوی و کروبی و هم سایر زندانیان سیاسی را.
سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید تصریح کرد: این درخواست خیلی بزرگی نیست و هیچ دردسری هم برای حکومت ندارد و به نظرم می‌رسد که به نفع حکومت و به نفع همه است. به نفع همدلی و همگرایی برای آینده کشور است و در این میان کسی به دنبال انتقام گیری و انتقام کشی نیست بلکه همه می‌خواهند که کشور از این بن بست خارج شود. این راه خروج از بن بست است و به اعتقاد من بهتر است که به این ندای عقل گوش بدهند و این کار را انجام بدهند.
امیر ارجمند خاطرنشان کرد: به هر حال آقای روحانی هنوز رییس جمهور نیست ولی منتخب مردم است و افکار عمومی مردم را با خودش همراه دارد. همان طور که خودش هم گفت فضای امنیتی کشور با حضور مردم تا حدود زیادی تغییر پیدا کرده است. مسئله مهم این است که ما نشانه‌هایی از تغییر رویکرد حکمرانان را داریم می‌بینیم. اگر آقای روحانی از این پشتوانه مردمی‌اش استفاده کند می‌تواند تصمیم گیرندگان اصلی را قانع کند تا اینها را آزاد کنند.
او همچنین گفت: من فکر می‌کنم الان چیزی که از آقای روحانی انتظار می‌رود این است که از این توان و مشروعیت مردمی خودش استفاده کند و با استفاده از امکان روابطی که قبل از این با بسیاری از تصمیم گیرندگان اصلی داشته است، کاری کند که هر چه زودتر این اتفاق رخ بدهد. من فکر می کنم که آقای روحانی دارای چنین توانایی هایی است.
وی در پاسخ به سئوالی درباره درخواست رجا نیوز برای محاکمه موسوی و کروبی گفت: بی‌مبنا بودن استدلالات رجانیوز کاملا مشخص است. فردی که مورد حمایت آنان بوده شکست خورده. چهار سال هر چه دلشان خواست و هر تهمتی که خواستند، زدند. گفتند که جنبش سبز و اصلاحات پایگاه مردمی ندارد و امروز خلاف این ادعاها کاملا ثابت شده است. مشارکت مردم هم هیچ ارتباطی با تایید فرآیند انتخابات در سال ۸۸ ندارد و اتفاقا آنچه که امسال اتفاق افتاد، نحوه شمارش آراء، فرآیند اعلام نتایج و روند انتخابات کاملا نشان می‌داد که در انتخابات سال ۸۸ تقلب شده و کودتای انتخاباتی صورت گرفته بود.
امیر ارجمند گفت: برای بسیاری از افراد هم هیچگونه تردیدی در این مورد باقی نمانده است. افرادی هم که در این دوره در انتخابات شرکت کردند می‌خواستند به هر حال از یک فرصتی استفاده کنند و یک عمل دسته جمعی سیاسی معنا داری انجام بدهند و شرکت مردم در این انتخابات به معنای آن نیست که کسی گفته باشد انتخابات سال ۸۸ هیچ اشکالی نداشته است.
به گفته ی وی به هر حال اگر کسی می‌خواست آقایان موسوی و کروبی را محاکمه کند باید این کار را قبلا انجام می‌داد و هیچ فرآیند قانونی در این مورد طی نشده است. الان هم این حرف‌هایی که زده می‌شود هیچ کمکی به امنیت ملی کشور و همبستگی مردم نخواهد کرد و تنها می‌خواهد که بین مردم جدایی ایجاد کند.
وی در پایان گفت: آقایان انتخابات را باخته‌اند و دست‌شان از بعضی چیزها کوتاه است و دارند دنبال بهانه می‌گردند و اگر خودشان هم مقداری فکر کنند به این نتیجه می‌رسند که به صلاح خودشان هم هست که هر چه زودتر آقایان موسوی و کروبی آزاد شوند و این ظلم بی جهتی که اینها هم در آن شریک بوده اند، پایان بپذیرد.

سبز شد و همچنان می روید، چگونه این همه تکثیر می شوی

اینجانب به عنوان یک هم سوگ همچنان مردم عزیز را به خویشتنداری دعوت می کنم. کشور متعلق به شماست. انقلاب و نظام میراث شماست. اعتراض به دروغ و تقلب حق شماست. به احقاق حقوق خود امیدوار باشید و اجازه ندهید کسانی که برای ناامیدی و ارعاب شما می کوشند خشمتان را برانگیزند ...

 میرحسین موسوی/ بیانیه شماره شش/ ۳۱ خرداد ماه   ۱۳۸۸


 

نرگس موسوی: آن شب «یا حسین» گفتیم و باتوم نخوردیم

چکیده :دختر نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس که در 7 ماه گذشته فقط توانسته یک بار مادر و پدر خود را ملاقات کند از لحظه ای می گوید که مردم فریاد "زندانی سیاسی آزاد باید گردد" سر می دادند و او نیز با صدای گرفته فریاد می زند و آزادی زندانیان سیاسی را که با گوشت و پوست و استخوانم لمس کرده می خواهد. خواسته ای که به گفته ی او، خوب درک می کند فرزند زندانی سیاسی بودن و ماه ها بی خبری و دلتنگی و تهمت های تند و نامربوط، اذیت و آزارها و بازجویی ها یعنی چه......
نرگس موسوی، دختر کوچک میرحسین و رهنورد در یادداشتی از تجربه ی حضور خود در شادی های مردم در بامداد ۲۶ خردادامسال می نویسد و آ‌نرا با ۲۵ خردادسال ۱۳۸۸ مقایسه می‌کند که با وضو و به قصد شهادت پا به خیابان گذاشته بود اما این بار اما از باتوم و گاز اشک آور خبری نبود.
به گزارش کلمه، دختر نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس که در ۷ ماه گذشته فقط توانسته یک بار مادر و پدر خود را ملاقات کند از لحظه ای می گوید که مردم فریاد “زندانی سیاسی آزاد باید گردد” سر می دادند و او نیز با صدای گرفته همراه با مردم فریاد می زند و آزادی زندانیان سیاسی را که با گوشت و پوست و استخوان لمس کرده می خواهد.
چرا که او خوب درک می کند که “فرزند زندانی سیاسی بودن و ماه ها بی خبری و دلتنگی و تهمت های تند و نامربوط، اذیت و آزارها و بازجویی ها یعنی چه”
میرحسین موسوی و زهرا رهنورد بیش از دو سال است که در حصر خانگی به سر می برند. این حصر در شرایطی است که نه تنها خانواده حتی به درستی از وضعیت آن ها خبر ندارند که امکان ملاقات ها و تماس خصوصا برای دختران شان با محدودیت ها و سخت گیری های بسیار شدیدی همراه است.
متن روایت نرگس موسوی به گزارش کلمه به شرح زیر است:
ساعت از ۳ صبح روز ۲۶ خرداد سال ۱۳۹۲ هجری شمسی گذشته است.
اینجا تهران است. تهران در آخرین روزهای بهاری خود نفس می کشد. اینجا چند روز به شروع واقعی گرما مانده است. چند روز دیگر گل های آفتاب گردان به حد نهایت خود درشت و زیبا می شوند. زنبورها شادمانه دور شهد گل ها آواز میخواندد. بهار رسالت خود را که رویش و تولدی دوباره است به انجام رسانده است. ایران امشب دوباره نفسی راحت میکشد و به خوابی خوش فرو میرود. به خوابی شیرین پس از این زایمان دردناک و طولانی.
پای ها کوبیده شدند… شادمانانه. خنده ها از روی لب ها به آسمان کشیده شدند. امشب دوباره هزار شهاب کوچک از قلب هایی که چهار سال با افسردگی میطپیدند به آسمان پرواز کردند.
امشب نام دوستانمان… برادرانمان… خواهرانمان فریاد زده شد… آنها که به دشت سرخ سینه شان هزار لاله امید کاشتند…
ما امشب لاله ها راچیدیم… ما امشب زیر نور حجله های معصومشان دوباره به اوج رسیدیم… ما امشب یا حسین گفتیم و باتوم نخوردیم… ما می توانستیم امشب را چهار سال زودتر جشن بگیریم. ما می توانستیم جشن چهار سال پیشمان را بدون خون و فقدان و فراغ و ضربه و باتوم و جنگ مثل امشب زیبا برپا کنیم.
زندگی این چهار سال مثل یک فیلم از جلوی چشمانم رد می شود.
چهار سال پیش همین مسیر را درسکوت راه رفته ام. با مشت هایی گره شده… فریاد هایی بغض شده… اشک هایی فروخورده… دهانی بسته اما پر از درد و حرف…
چهار سال پیش تلخکامی لب هایمان را به سکوت دوخته بود… اما این بار اسم شهدا ی راه آزادیمان مثل گل سرخ روی لب هایمان… شکفته میشود سبز می شود.
من ندا و علی و سهراب و ستار و کیانوش و … را در فریادهای شادمانه و دردمندانه توامان می شنوم…
من هم مثل همه مردمی که باز هم امروز احساس می کنم با آنها یکی شده و جاریم فریاد می زنم زندانی سیاسی آزاد باید گردد با صدایی گرفته از این همه فریاد که واقعا از قلبم تا لب هایم بالا می آید چون می دانم و با گوشت و پوست و استخوانم هم میدانم زندانی سیاسی … فرزند زندانی سیاسی بودن و ماه ها بی خبری و دلتنگی و تهمت های تند و نامربوط… اذیت و آزارها و بازجویی ها یعنی چه…
امشب اما این همه درد و حرف راهش را باز کرد و بیرون ریخت و شد فریاد شادی و گاهی اشک… نه فقط اشک خوشحالی… اشک دلتنگی…
به عادت همیشگی وقت خوشحالی شماره تلفن همراه بابا را می گیرم… باز هم همان پیغام همیشگی این دو سال حصر که دسترسی به مشترک مورد نظر مقدور نمی باشد به جای صدای گرم پدر توی گوشم می نشیند.
ندا… سهراب… کیانوش… علی رامین… امیر محسن و …از خونتان پاسداری می کنیم… تا اخرین قطره خون.
تمام مدت این ترانه توی سرم میچرخید که یک روز خوب میاد…امروز همان روز خوب بود.
خدایا سپاس!
امشب را هم مثل ۲۵ خردادسال ۱۳۸۸ با وضو و به قصد شهادت پا به خیابان گذاشتم… امشب اما از باتوم و گاز اشک آور خبری نبود…
کاش صدایمان دیوارها را بشکند… من ایمان دارم صدایمان دیوارهای نابجایی را که هر جای این شهر ظالمانه قد برافراشته اند را خواهد شکاند… همان ایمان برخاسته از صبوری سبز و امیدمان روزی ما
دوباره کبوترهایمان را باز خواهیم یافت و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و من چقدر با تمام دلتنگی هایم… حسرت هایم… سه ماه بی خبری از عزیزان به ناحق در بندم امیدوارم.
سحرگاه ۲۶ خرداد ۹۲٫

بیانیه شماره ۶ میرحسین موسوی

چهار سال از 31 خرداد 88 گذشت و همچنان در سوگ عزیزانی هستیم که برای آزادی و حق خود ناجوانمردانه به خاک و خون کشیده شدند . در سالروز 31 خرداد 88 بیانیه میر حسین موسوی رهبر در حصر جنبش سبز را باهم می خوانیم باشد بزودی شاهد آزادی تمام زندانیان سیاسی در بند و شکسته شدن حصر میر حسین موسوی و زهرا رهنورد و شیخ مهدی کروبی باشیم.
 
چکیده :اینجانب به عنوان یک هم سوگ همچنان مردم عزیز را به خویشتنداری دعوت می کنم. کشور متعلق به شماست. انقلاب و نظام میراث شماست. اعتراض به دروغ و تقلب حق شماست. به احقاق حقوق خود امیدوار باشید و اجازه ندهید کسانی که برای ناامیدی و ارعاب شما می کوشند خشمتان را برانگیزند. در اعتراضات خود همچنان به پرهیز از خشونت پایبند بمانید و چون پدران و مادرانی دل شکسته با رفتارهای نامتعارف فرزندانتان در قوای امنیتی برخورد کنید. در عین حال از نیروهای نظامی و انتظامی انتظار دارم نگذارند خاطرات این ایام لطمه های جبران ناپذیر به روابط آنها و مردم...
بیانیه شماره ۶ میرحسین موسوی خطاب به ملت ایران منتشر شد. متن این بیانیه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
خبر دلخراش شهادت گروهی دیگر از معترضان به وقوع تقلب گسترده در انتخابات اخیر، جامعه ما را در بهت و سوگ فروبرده است. تیراندازی به مردم ، پادگانی شدن فضای شهر، ارعاب، تحریک و قدرت نمایی همگی فرزندان نامشروع قانون گریزی شدیدی است که در معرض آن قرار داریم و عجبا که بانیان چنین شرایطی دیگران را به این خطا متهم می کنند. به کسانی که مردم را به خاطراظهار نظر قانون شکن نامیده اند خبر می دهم که بی قانونی بزرگ عدم اعتنا و نقض صریح اصل ۲۷ قانون اساسی از سوی دولت در عدم صدور مجوز برای اجتماعات مسالمت آمیز است. آیا مردمی انقلابی که با مشابه همین اجتماعات ما و شما را از فراموشخانه های تاریخ ستم شاهی بیرون آوردند باید مورد ضرب و جرح قرار گیرند و تهدید به زورآزمایی شوند؟
اینجانب به عنوان یک هم سوگ همچنان مردم عزیز را به خویشتنداری دعوت می کنم. کشور متعلق به شماست. انقلاب و نظام میراث شماست. اعتراض به دروغ و تقلب حق شماست. به احقاق حقوق خود امیدوار باشید و اجازه ندهید کسانی که برای ناامیدی و ارعاب شما می کوشند خشمتان را برانگیزند. در اعتراضات خود همچنان به پرهیز از خشونت پایبند بمانید و چون پدران و مادرانی دل شکسته با رفتارهای نامتعارف فرزندانتان در قوای امنیتی برخورد کنید. در عین حال از نیروهای نظامی و انتظامی انتظار دارم نگذارند خاطرات این ایام لطمه های جبران ناپذیر به روابط آنها و مردم بزند. این که نام و نشان شهیدان، مجروحان و بازداشت شدگان به خانواده آنها اطلاع داده نشود و آنان در سرگردانی قرار گیرند هیچ سودی در برقراری آرامش ندارد و تنها احساسات را جریحه دار می کند. همچنین است دستگیری های فله ای که تنها موجب هتک پرهیزها و برداشته شدن رعایت ها میان فرزندان نظامی و انتظامی ملت و بدنه جامعه می شود.
از خداوند متعال برای این شهیدان عزیز رحمت و علو درجات مسئلت می کنم و برای خانواده های داغدیده شان صبر و اجر آرزو دارم.
میرحسین موسوی
۳۱ خرداد ۱۳۸۸

تقدیر مصطفی تاج زاده از عارف: انصراف شما مهندسی انتخابات را به هم زد

من نیز مانند شما خرد جمعی اصلاح طلبان را بر نظر شخصی خویش مرجح شمردم. علت نیز روشن است. در کار گروهی تبعات یک تصمیم جمعی حتی اگر خطا باشد کم هزینه تر و قابل تحمل تر از پیامدهای یک تصمیم فردی مخالف با نظر جمع است حتی اگر درست اتخاذ شده باشد. ...

سید مصطفی تاجزاده در پیامی به دکتر محمدرضا عارف انصراف وی را عامل بر هم زننده مهندسی انتخابات و باعث ترغیب بسیاری از هموطنان به رای دادن خواند.

به گزارش نوروز، این زندانی سیاسی در پیام خود اعلام کرده است که در روز جمعه با این امید که گام هایی هرچند کوچک به سوی بهبود امور برداشته شود به دکتر روحانی رأی داده است.

متن کامل این پیام در پی می آید:

به نام خدا

جناب آقای دکتر محمدرضا عارف

با سلام و احترام

جناب عالی را همگان به عنوان یک چهره دانشگاهی نجیب و اخلاق گرا می شناسند. انصرافتان از نامزدی انتخابات ریاست جمهوری ثابت کرد که شخصی زمان شناس و فداکار نیز هستید. خود استحضار دارید که کناره گیری جناب عالی مهندسی انتخابات ۲۴ خرداد را به هم زد و تصمیم بسیاری را برای رأی ندادن تغییر داد.

من نیز مانند شما خرد جمعی اصلاح طلبان را بر نظر شخصی خویش مرجح شمردم. علت نیز روشن است. در کار گروهی تبعات یک تصمیم جمعی حتی اگر خطا باشد کم هزینه تر و قابل تحمل تر از پیامدهای یک تصمیم فردی مخالف با نظر جمع است حتی اگر درست اتخاذ شده باشد. این جانب با احترام به عزم هم وطنانی که در اعتراض به آزاد نبودن صد در صد انتخابات رأی ندادند، اعلام می کنم که به دلیل فوق در انتخابات شرکت کردم و با این امید که گام هایی هرچند کوچک به سوی بهبود امور برداشته شود به دکتر روحانی رأی دادم.

در خاتمه با سپاس از صبر و پایداری حضرات آقایان موسوی و کروبی و سرکار خانم رهنورد و با تشکر از مسئولیت پذیری شایسته و به موقع جناب آقای خاتمی و نیز فداکاری جناب آقای هاشمی رفسنجانی و با تبریک پیروزی اخیر ملت ایران به همه اصلاح طلبان و دموکراسی خواهان منطقه و جهان، برای جناب عالی توفیق، سلامتی و سربلندی از درگاه خداوند رحمان آرزو می کنم.

زندان اوین

سید مصطفی تاجزاده

۲۵ خرداد ماه ۱۳۹۲

حق بزرگی ملت؛ راه سبز شدن بر هیچ کس بسته نیست

چه زیبا می گفت میر دربند ما که وقتی حاکمان را به همراهی با مردم دعوت می کرد و می گفت " مگر نمی‌خواهید که ما نباشیم و شما باشید؟ راهش توجه به این واقعیت است؛ مردم با زید و عمرو عهد اخوت ندارند و آن کسی را بیشتر می‌پسندند که حق بزرگی آنان را کامل‌تر ادا کند. بیش از هشتصد روز است که میرحسین در بند است و دعای خیر نقاش سبز ماست که گویی مستجاب شده است که آیا ممکن است که این رنگ، برادران ما را نیز برگزیند؟ آری ممکن است...

(کلمه_ سیدحامد آرین) ۲۵ خرداد؛ باز روزی شد ماندنی در این کشور. مردمی که ۲۵ خرداد در میان بهت تحلیلگران بین الملل و داخلی با سکوت خود رای شان را فریاد کردند، این بار در این روز شادی بازپس گیری بخشی ازرای خود را جشن گرفتند و به شادی پرداختند. شادی که همه در آن نقش دارند از میرحسین موسوی تا زندانیان سیاسی، از رهبری تا شورای نگهبان، از ستاد انتخابات وزارت کشور تا علمای قم،از شمال تا جنوب، از خون شهیدان جنبش سبز تا خون به ناحق ریخته شده بسیجیان و ماموران نیروی انتظامی،

۲۵ خرداد؛ نقطه بلوغ سیاسی مردم کشورماست. چه آن روز که پرسشگرانه با سکوت به خیابان ها آمدند و از موسوی خواستند تا رای آنان را پس بگیرد و چه امروز که خود رهبری جنبش را دارند و این بار آنان هستند که شعار می دهند ” موسوی موسوی رای تو پس گرفتیم”. همه نشان از بلوغ ملتی دارد که همانگونه میرحسین به تبعیت از امامش گفته بود خود ” رهبرند ” و باید به آنان اقتدا کرد.

امروز هر چند میرحسین موسوی در حصر است، اما این دستاورد که ملت و حاکمیت از آن خشنودند، ثمره استقامت و ایستادگی او بر حق مردم است که به ثمر نشسته است. ثمره شناخت درست او از مردم رشیدی است که با صبر، انعطاف و شکیبایی و عقلانیت بعد از چهار سال باز از همین صندوق های رای به خواسته خود دست یافتند.

میرحسین سال ۸۸ وقتی به میان مردم بازگشت خوب آنها را می شناخت و گفت که ملت ما اینک دارد نشانه‌های بزرگی خود را به نمایش می‌گذارد؛ آن تحول شگرفی که جامعه ما در تکاپوی تجربه آن است این است. البته چیزی که اهمیت دارد خود این بزرگی است و نه نشانه‌های آن. نشانه‌هایش را باز می‌گوییم تا خود آن را باور کنیم که چونان بهار از راه می‌رسد و حیات ما را دیگرگون می‌کند؛ تا به مبارکی آن ایمان بیاوریم و از تغییراتی که ایجاد می‌کند نترسیم. این همان رشدی است که انقلاب ما به امید آن بنا نهاده شد. چندی گذشت و از آن غافل شدیم، ولی پروردگارمان غافل نشد. بذری را که سی سال پیش از این با هزار امید در خاک خود کاشته بودیم پرورش داد تا اینک که جوانه‌هایش را پیش‌رویمان قرار داده است.

انسان رشید منعطف است

میرحسین از همان روزهای اولی که آمد به دل مردم نشست چرا که او بود که قدرت مردم را می شناخت و آمده بود تا بزرگی این ملت را بازگرداند. میرحسین مثل امامش بر این باور است که ” مردم ولی نعمتان” هستند.

برخلاف آنان که نه باوری به مردنم دارند و نه رای آنان. موسوی این ملت را رشید می داند که با آرمان است و می گوید اجرای بدون تنازل قانون اساسی را شعار محوری خود می‌دانند به آن خاطر نیست که اگر چیز دیگری بخواهند به آنها داده نمی‌شود. تنها و تنها حکمت و واقع‌بینی مردم بود که اجازه نداد رفتار زشت حاکمان به واکنش‌های عصبی و لجام‌گسیخته بیانجامد.

موسوی در آن زمان که همه در اوج بحران و شلوغی بودند، منشور راه را برای مردم می نگاشت و از ویژگی های انسان رشید می نوشت. در همان زمانی که صاحبان قدرت به زور سلاح بر همگان تنگ کرده بودند میرحسین از ” انعطاف” می گوید و برخلاف سیاسیونی که طی این سالها در مدرسه مردم نمره قبولی نگرفتند، نوشت: انعطاف یک انسان رشید به معنای وادادگی نیست، بلکه بدان معناست که او برای رسیدن به مقصود خود پر از راه‌حل‌های گره‌گشاست. در طول شش ماه گذشته هر روز روزنه‌هایی که مردم می‌گشودند بسته می‌شد و آنان هربار بدون آن که به رودررویی کشیده شوند یا آرمانشان را کنار بگذارند راه‌‌‌‌حل‌های جدید خلق می‌کردند.

بر خلاف خیلی ها که می خواستند با فشار از پایین شعارهای افراطی حرکت سبز مردم را به سمت و سویی دیگر ببرند، موسوی اما دعوت به صبر و شکیبایی دارد و با تاسی به مردم می نویسد که و به عنوان مثالی دیگر به صبر و متانتی که در حرکت مردم وجود دارد نگاه کنید؛ خواسته‌هایشان را چنان با حوصله‌ای زندگی می‌کنند که گویی می‌توانند صد سال آنها را زندگی کنند؛ حوصله‌ای که مخالفانشان را خسته کرده است، حوصله‌ای که از رشد حکایت می‌کند.

حق بزرگی مردم را ادا کنید

موسوی امروز هم همراه با همه ما در این جشن شادی همراه است و همانطور که چهار سال پیش گفت: دعایمان مستجاب شد و ملت با تکیه بر زانوان خود به بلوغ و رشدی که شایسته او بود رسید، منتهی مشکل آن است که یک ملت بزرگ نمی‌نشیند تا در روز روشن رایش را ببرند و هیچ نگوید. یک ملت بزرگ انتخابات درجه دو انتصابی را تحمل نمی‌کند.

و چه زیبا می گفت میر دربند ما که وقتی حاکمان را به همراهی با مردم دعوت می کرد و می گفت ” مگر نمی‌خواهید که ما نباشیم و شما باشید؟ راهش توجه به این واقعیت است؛ مردم با زید و عمرو عهد اخوت ندارند و آن کسی را بیشتر می‌پسندند که حق بزرگی آنان را کامل‌تر ادا کند. این مسئله‌ای است که توجه به آن نه فقط گره انتخابات، که هزار گره دیگر را نیز می‌گشاید. و اگر بنا باشد حل نشود آرزو کنید که دامنه‌های مشکل در یک انتخابات، محدود بماند.

میرحسین مانند طبیبی که بیماری را خوب شناخته و علاج آن را هم در دست دارد از سر خیرخواهی حاکمان را دعوت کرد و به آنها گفت که پیروزی غلبه یک حزب نیست، بلکه فراگیر شدن بلوغ یک ملت است؛ آن پیروزی که انسان‌ها را همچون جوانه‌های یک مزرعه یکی یکی و گروه گروه بزرگ می‌کند و بی آن که لازم باشد هویت خود را از دست بدهند سبز می‌کند، تا جایی که خود زندانبان از کارهایی که می‌کند خجالت بکشد.

بیش از هشتصد روز است که میرحسین در بند است و دعای خیر نقاش سبز ماست که گویی مستجاب شده است که آیا ممکن است که این رنگ، برادران ما را نیز برگزیند؟ آری ممکن است، زیرا ذی‌جود کسی است که به حیله حیله‌زننده نگاه نمی‌کند، و راه سبز شدن بر هیچ کس بسته نیست.

پیام تبریک خانواده کروبی: مردم سرنوشت کشور را به سوی اعتدال هدایت کردند

بدون شک پیروزی امروز مرهون خون هایی است که ۴ سال پیش سنگ فرش خیابان ها را رنگین کرد و زندان ها را مملو از نخبگان و اندیشمندان. خرداد ماه نشان داده اگر میزان رای ملت باشد و حاکمان مشروعیت خود را از مردم بدانند، آنگاه ملت حماسه می آفریند و دولت برآمده از مردم با قدرت مردم می تواند در عرصه های بین المللی از منافع ملی دفاع کتد. لازم است از حاکمیت که بعد از ۸ سال اینبار به رای مردم احترام گذاشت تقدیر کرد و امیدوار به تغییر نگرش در سیستم حاکم باشیم.

خانم فاطمه کروبی نماینده پیشین مجلس؛ و نیز فرزندان آقای کروبی در پیامی؛ خطاب به ملت ایران و دکترحسن روحانی، پیروزی ایشان را در انتخابات یازدهم ریاست جمهوری تبریک گفتند.

به گزارش سحام، در این پیام، ضمن یادآوری حادثه تلخ ۲۵ بهمن ۸۹ و آغاز حصر رهبران جنبش، به ۲۵ خرداد ماه ۸۸ و نیز روز گذشته اشاره گردیده و از حرکت دموکراتیک مردم برای رسیدن به خواست های خود تقدیر شده است.

اکنون بیش از ۸۵۰ روز از حبس خانگی رهبران جنبش اعتراضی مردم ایران سپری شده است. انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در حالی برگزار شد که هنوز دو کاندیدای پیشین انتخابات در حبس و حصر خانگی بوده و بسیاری از روزنامه نگاران، فعالین سیاسی و نیز دانشجویان، در حال سپری کردن دوران حبس خود هستند.

متن کامل این نامه بدین شرح است:

برای ما اگرچه بیست و پنجم، یادآور شروع بدعتی تلخ و ناگوار است، لیکن تجلی بخش خواست و حماسه و بیعت مردم آزادی خواهی است که طی ۴ سال گذشته، تلخکامی بسیاری را به جان خرید، اما آرام ننشست.

آزادی خواهانی که تلاش کردند یاد و نام زندانیان سیاسی و دیگر قربانیان آن حوادث فراموش نشود و در نهایت، حرکت دموکراتیک و مسالمت آمیزشان در پای صندوق ها، توانست سرنوشت کشور را به سمت اعتدال هدایت نماید.

از این روی، این پیروزی را به ملت ایران، رنج دیدگان سال های اخیر و نیز دکتر حسن روحانی تبریک می گوییم و برای ایشان از پروردگار متعال، توفیق روز افزون در خدمت به مردم را خواستاریم.

همسر و فرزندان مهدی کروبی
۲۶ خردادماه ۱۳۹۲

پیام مشاور کروبی

اسماعیل گرامی مقدم، سخنگوی حزب اعتماد ملی با صدور پیامی، این رخداد را به مردم ایران و دکتر حسن روحانی تبریک گفت.

به گزارش سحام در بخشی از نامه مشاور مهدی کروبی آمده است: “اصلاح طلبان و سبزها با طرح شعارهای مطالبه محور ، از جمله شکستن حصر آقایان موسوی و کروبی و خانم زهرا رهنورد ، آزادی زندانیان سیاسی ، درپیش گرفتن سیاست تنش زدایی با کشورهای منطقه و جهان و با ترجیح منافع ملی بر منافع حزبی و گروهی از جناب آقای دکتر حسن روحانی انتظار دارند همانگونه که در قول به این مطالبات پرداخته اند در عمل نیز انتظارات حداقلی حامیان خود را برآورده نمایند.”

متن کامل این بیانیه بدین شرح است:

وزش نسیم سبز بهاری با شکوفه های نیلوفری فضای ایران زمین را عطر آگین کرده و نسیم فرحبخش بهار ارغوانی، شادمانی و پیروزی را برای رهروان صبور و مقاوم سبز به ارمغان آورده است . چهار سال مظلومیت طرفداران تغییر و تحول دربرابر تمامی فشارهای امنیتی از زندانی کردن بهترین فرزندان این سرزمین ، به شهادت رسیدن دهها جوان این مرزوبوم تا حصر رهبران جنبش سبز، به بار نشست و این پیروزی بر ملت بزرگ ایران ، اصلاح طلبان و اهل اعتدال وتوسعه بویژه بر حضرت حجت السلام والمسلمین دکتر حسن روحانی مبارک باد.
اصلاح طلبان و سبزها با طرح شعارهای مطالبه محور ، از جمله شکستن حصر آقایان موسوی و کروبی و خانم زهرا رهنورد ، آزادی زندانیان سیاسی ، درپیش گرفتن سیاست تنش زدایی با کشورهای منطقه و جهان و با ترجیح منافع ملی بر منافع حزبی و گروهی از جناب آقای دکتر حسن روحانی انتظار دارند همانگونه که در قول به این مطالبات پرداخته اند در عمل نیز انتظارات حداقلی حامیان خود را برآورده نمایند.

فرزند مهدی کروبی: این رای نه بزرگی بود به سیاست های غلط داخلی و بین المللی
دکتر محمدتقی کروبی در پیامی، ضمن تقدیر از حضور مردم، این پیروزی را به ملت، زندانیان سیاسی و حسن روحانی تبریک گفت.

به گزارش سحام، در این پیام، فرزند مهدی کروبی، ضمن گفتن”نه” مردم به

سیاست های غلط داخلی و بین المللی؛ این پیروزی را مرهون خون های ریخته شده در ۴ سال پیش و زندانی شدن نخبگان و اندیشمندان کشور دانست.

دکتر محمدتفی کروبی در بخشی از این نامه می نویسد: “خرداد ماه نشان داده اگر میزان رای ملت باشد و حاکمان مشروعیت خود را از مردم بدانند، آنگاه ملت حماسه می آفریند و دولت برآمده از مردم با قدرت مردم می تواند در عرصه های بین المللی از منافع ملی دفاع کتد.”

متن کامل این نامه بدین شرح زیر است:

به رسمیت شناختن پبروزی برزگ مردم ایران که یکبار دیگر در پای صندوق رای نه بزرگی به سیاست های غلط داخلی و بین المللی، توام با نفرت و خشونت گفتند را به ملت فهیم، زندانیان سیاسی و دکتر روحانی تبریک می گویم. در نظام های دموکراتیک مردم سیاستمداران و سیاست های حاکم را در پای صندق رای با رای خود مجازات می کنند، مردم ایران هم با همین رویکرد ۴ سال پیش حماسه ایی کم نظیر آفریدند که متاسفانه تحمل نشد و ملک و مملکت را در بحرانی عمیق فرو برد.

بدون شک پیروزی امروز مرهون خون هایی است که ۴ سال پیش سنگ فرش خیابان ها را رنگین کرد و زندان ها را مملو از نخبگان و اندیشمندان. خرداد ماه نشان داده اگر میزان رای ملت باشد و حاکمان مشروعیت خود را از مردم بدانند، آنگاه ملت حماسه می آفریند و دولت برآمده از مردم با قدرت مردم می تواند در عرصه های بین المللی از منافع ملی دفاع کتد. لازم است از حاکمیت که بعد از ۸ سال اینبار به رای مردم احترام گذاشت تقدیر کرد و امیدوار باشیم به تغییر نگرش در سیستم حاکم.

محمد تقی کروبی
۲۵ خردادماه ۱۳۹۲

پیام تبریک فرزندان میر حسین موسوی به روحانی

پیروزی برشما و همه ی ما مردم - چه آنها که از سر دلنگرانی از فرداها و آزردگی از حوادث تلخ دوره های پیشین از حق رایشان چشم پوشی کردند و چه آنها که با امید به تغییر و درحالی‌که به نتایج مطمئن نبودند حماسه ای بزرگ آفریدند - مبارک باد. باشد که در سایه تدبیر و رعایت قانون بی اعتمادی ها به اعتماد و اعتماد ملت به سرافرازی هرچه بیشتر و ثبات و آرامش مبدل گردد.

دختران میرحسین موسوی و زهرا رهنورد همراهان زندانی مردم سبزاندیش،  در پیامی  انتخاب حسن روحانی به ریاست جمهوری  را تبریک گفتند.

به گزارش کلمه، متن این پیام تبریک به شرح زیر است:

جناب آقای حجت الاسلام والمسلمین روحانی

رئیس جمهور منتخب مردم ایران

پیروزی شما در انتخابات دوریازدهم ریاست جمهوری نتیجه ایست گوارا برای تلاش مردمی صبور، باگذشت و مقاوم که در سالگرد ۲۵ خرداد، میوه ایستادگی ها، از جان گذشتنها، زندانها و حصرها را دریافت کردند.

این پیروزی برشما و همه ی ما مردم – چه آنها که از سر دلنگرانی از فرداها و آزردگی از حوادث تلخ دوره های پیشین از حق رایشان چشم پوشی کردند و چه آنها که با امید به تغییر و درحالی‌که به نتایج مطمئن نبودند حماسه ای بزرگ آفریدند – مبارک باد. باشد که در سایه تدبیر و رعایت قانون بی اعتمادی ها به اعتماد و اعتماد ملت به سرافرازی هرچه بیشتر و ثبات و آرامش مبدل گردد.

‫ما دختران میرحسین موسوی و زهرا رهنورد دعا می‌کنیم تا در این راه خطیر و در تحقق وعده های انتخاباتی موفق باشید.‬

سبز و پیروز باد میهن در ریزش گلهای ارغوانی …

کوکب، زهرا و نرگس موسوی

فراتر از انتخابات؛ رهبران جنبش سبز همچنان محصورند

منبع: رویترز
ترجمه:(به نقل از وب سایت ندای سبز آزادی ) آهو شکرایی 
چهار سال پیش مردم ایران برای اعتراض به تقلب در انتخابات ریاست جمهوری به خیابان ها ریختند، این بار حاکمیت با نگاه داشتن رهبران مخالفان در زندان خانگی و زدن قفل های آهنین بر در و پنجره ها، در به روی خطر بسته است.
درحالیکه مردم در روز جمعه رئیس جمهوری جدید را انتخاب می کنند، مقامات جمهوری اسلامی مشغول اندیشیدن تدابیری هستند که از تکرار ناآرامی های خیابانی جلوگیری کنند، حرکاتی اعتراضی که بزرگترین چالش برای نظام جمهوری اسلامی ایران از بدو ظهورش در سال ۱۹۷۹ تا به امروز بوده است.
میرحسین موسوی و مهدی کروبی، کاندیداهای اصلاح طلبی که رهبری جنبش سبز را بر عهده داشتند، در هیچ دادگاهی محکوم نشده اند. اما هردو، که از مقامات ارشد نظام بوده اند و حالا در دهه هفتاد عمر خود هستند، همچنان در حصر خانگی به سر می برند، درحالیکه تحت نظارت دایمی قرار داشته و با خانواده های خود که واقعا نگران سلامتیشان هستند تماس بسیار محدود و کنترل شده ای دارند.
محمد تقی کروبی، پسر مهدی کروبی که در بریتانیا ساکن است می گوید "این حتی با توجه به قوانین و مقررات کشور ما هم غیر قانونی است. هیچ کس تا کنون مسئولیت این عمل غیرقانونی را برعهده نگرفته است".
حکومت جمهوری اسلامی ادعا می کند که احتمال خیلی کمی وجود دارد ناآرامی های سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) دوباره تکرار شود. اعتراضاتی که با سرکوب وحشیانه حکومت، به مرگ ده ها نفر، مجروح شدن صدها نفر و زندانی شدن هزاران نفر انجامید.
از آن زمان به علت افزایش روزافزون قیمت ها و بالا رفتن نرخ بیکاری در نتیجه تحریم های اقتصادی تحمیل شده بابت برنامه هسته ای ایران، سطح نارضایتی عمومی به شکل مشهودی بالا رفته است، با این حال اصلاح طلبان از رده های بالای حاکمیت کنار گذاشته شدند.
موضع غالب نامزدهای این دوره افراطی گرایی و تندروی است، و برنده قرار است یک محافظه کار نزدیک به خامنه ای باشد.
موسوی و کروبی سال ۲۰۱۱ پس از اعلام فراخوانی در حمایت از حرکت های اعتراضی کشورهای عربی محصور شدند و بیش از دوسال است که در حصر خانگی به سر می برند. حامیان آنان این عمل را یک نوع آدم ربایی می دانند که توسط مقامات کلافه و ترسیده جمهوری اسلامی برای سرکوب جبهه اصلاحات صورت گرفت. در مراسم تشییع پیکر یک روحانی [آیت الله طاهری اصفهانی] در این ماه، حامیان اصلاح طلبی شعارهایی برای آزادی این دو رهبر محصور سردادند.
تنهایی بی حد و مرز
منابع نزدیک به خانواده های ایشان خبرگزاری رویتر را در جریان جزئیات حصر آنان قرار دادند که چگونه در تنهایی بی حد و مرزی به سر می برند، از هرگونه ارتباطی با دنیای بیرون محرومند، و تمامی فعالیت هایشان توسط نیروهای امنیتی کنترل می شود.
پایان این حصر قابل پیش بینی نیست، هیچ دادگاهی آنها را به جرمی متهم و محکوم نکرده است، هرچند تندرو ها دلیل این عمل خود را مبارزه با "فتنه" اعلام کرده اند.
موسوی ۷۱ ساله، به همراه همسرش زهرا رهنورد ۶۷ ساله، هنرمند، مجسمه ساز و استاد دانشگاه، در خانه شخصی شان نزدیک به مرکز شهر تهران در خیابان پاستور به سر می برند. خانه، در محله ای پر از ساختمان های دولتی، و در نزدیکی محل اقامت خامنه ای، تبدیل به یک زندان واقعی شده است. دو تا از درها جوش داده شده اند و در سوم تمام وقت تحت نظارت ماموران است. در اطراف خانه دوربین و نورافکن و دستگاه های نظارتی نصب شده و به گفته دختران آنان، تمام دستگیره ها از درها جدا شده تا هیچ امکان خروجی از داخل نباشد و حتی حریم شخصی زناشویی هم رعایت نمی شود.
منبعی که درخواست کرده نامش فاش نشود گفته است "ماموران محافظ بسیار خشن و بد دهن و بی ادب هستند".
او همچنین افزود که "ماموران می گویند آنان بی دین و کافرند. هرچه برسرشان بیاید حقشان است، آنان مزدوران آمریکا و انگلیس هستند".
رویترز قادر به تماس مستقیم با خانواده آنان نشد تا بتواند تایید این جزئیات را بگیرد.
موسوی، معمار است و آخرین نخست وزیر ایران از سال ۱۹۸۱ تا ۸۹ بوده است، مقامی که بعدا با تغییر قانون اساسی ملغی شد. پس از این دوره به مدت دو دهه از مرکز توجهات دور بود تا اینکه سال ۲۰۰۹ به عنوان نامزد اصلاح طلبان دوباره مطرح شد. همسر او رهنورد ستادی برای حمایت از او به راه انداخت و به این ترتیب زمینه جدیدی در بازی سیاسی کشور ایجاد کرد.
منبع آگاه گفته است که در دوماهه اول حصر، ماموران محافظ در طبقه پایین خانه موسوی ساکن بوده اند. این دو نفر هیچ کتاب، روزنامه یا وسیله نوشتن در اختیار نداشته اند، تمام پنجره ها جوش داده شده بود و هر دو نفر در اتاقی در طبقه بالای خانه زندانی بودند. ماموران کلیه مدارک شخصی، نقاشی ها، مجسمه ها، متون سیاسی و اجتماعی و اسناد باقیمانده از دوران نخست وزیری موسوی را ضبط کردند.
رهنورد در همان ماه اول دچار مشکلات تنفسی شد که ماموران شکایات او را نشنیده گرفتند. تا زمانی که موسوی یکی از پنجره ها را با مشت خود شکست و از آن پس اجازه دادند که گاهی یکی از پنجره ها باز شود تا هوای تازه به داخل بیاید.
رهنورد ۱۷ کیلو و موسوی ۱۲ کیلو کاهش وزن داشته اند، رهنورد از ورم مفاصل رنج می برد و موسوی در ماه آگوست به علت مسدود شدن عروق قلب در بیمارستان بستری شد.
موسوی در اثر گرفتگی عروق قلبی به مدت دو ساعت هوشیاری خود را از دست می دهد و در گوشه ای می افتد، اما هیچ کس به درخواست های رهنورد برای کمک جوابی نمی دهد. خانواده موسوی درخواست کرده که پرونده پزشکی آنان را بگیرد اما ماموران امنیتی با این درخواست مخالفت کردند.
نهایتا بعضی از محدودیت های شدید اولیه برداشه شد و امکان ملاقات با خانواده میسر شد، هرچند بازهم اتفاق می افتد که در طول یک ماه، خانواده ایشان هیچ خبری از وضعیت معیشتی آنان نداشته باشند.
در ملاقات های انجام شده، ماموران امنیتی حضور دارند و حاضران "اجازه دارند فقط در مورد مسائل خانوادگی و با صدای بلند صحبت کنند. اگر آهسته صحبت کنند، ماموران حفاظتی مستقیما گوشزد می کنند. موسوی و رهنورد دائما با نیروهای حفاظتی بحث و جدل می کنند و می گویند همینطوری روزهایشان را شب می کنند".
منبع خبری رویترز همچنین گفت "ملاقات ها بسیار محدود است، تعداد افراد نیز محدودیت دارد، همه چیز تحت نظر است و واقعا سخت است فهمید که چه بر آنان می گذرد".
موسوی و رهنورد که قبلا سحرخیز بوده اند حالا دیر به خواب می روند و صبح ها هم دیر بیدار می شوند. روز خود را به خواندن قرآن و نماز و عبادت می گذرانند. گاهی وسایل نقاشی در اختیارشان قرار می گیرد و با هم نقاشی می کنند. این زوج گاهی اجازه دارند در باغچه و حیاط دوری بزنند و هوایی بخورند. هیچ مجله، روزنامه و رادیویی در اختیارشان قرار نمی گیرد، اما اجازه دارند برنامه های تلوزیون های دولتی را ببینند، گاهی به آنان اجازه می دهند که به کتابخانه شان سری بزنند، کتابخانه ای که گفته میشود بیش از ۱۵۰ هزار کتاب دارد.
از من نخواهید که چیزی بگویم
رهبر دیگر جنبش سبز، مهدی کروبی، ابتدا در خانه خود در شمال شهر تهران محصور بود. اما بعدا به یک خانه سه طبقه که متعلق به وزارت اطلاعات است منتقل شد. او در یک طبقه مستقر است و نیروهای امنیتی در دو طبقه دیگر. طبق گفته پسرش محمد تقی کروبی، او هیچ دسترسی به هوای آزاد ندارد.
کروبی ۷۵ ساله در ماه نوامبر در پی علائمی چون کم کردن وزن، سرگیجه و تهوع به بیمارستان منتقل شد. سهام نیوز وبسایت نزدیک به او بلافاصله گزارشی در این رابطه منتشر کرد. پسرش می گوید "در حال حاظر از سلامتی جسمی برخوردار است و روحیه خوبی هم دارد".
هم اکنون به تلویزیون رسمی ایران و سه روزنامه دولتی دسترسی دارد. درخواست او برای دریافت روزنامه های بیشتر رد شده است.
محمد تقی کروبی گفت که برادر دیگرش محمد حسین کروبی در هفت ماه گذشته تنها یک بار آن هم برای سال نوی ایرانی توانسته پدرش را ملاقات کند. سایر اعضا خانواده اخیرا اجازه دیدار هفتگی کروبی را یافته اند، دیدارهای ۲-۳ ساعته ای که با حضور ماموران امنیتی صورت میگیرد.
موسوی، رهنورد و کروبی، به علت انزوای طولانی خود تصمیم گرفته اند هیچ اظهار نظری راجع به انتخابات ۲۴ خرداد نکنند.
تقی کروبی از پدرش نقل قول کرد که "در حال حاضر به علت شرایط موجود اطلاعاتم از شرایط جامعه به صورت عام و از انتخابات به صورت خاص بسیار کم است، من به تصمیم دوستانم در این خصوص احترام می گذارم، اما خواهش می کنم از من نخواهید که چیزی بگویم زیرا چیزی نخواهم گفت".
کلوب کتاب حصر خانگی
هرچند رهبران جنبش از ارائه نظر اجتناب می کنند، اما هنوز در ایران صاحب نفوذ هستند.
در طول دوران حصر، موسوی چیزی شبیه به یک کلوب کتاب برای پیروانش به راه انداخت. در سال ۲۰۱۱ او اسارت خود را با "خاطرات یک آدم ربایی" اثر گابریل گابریا مارکز مقایسه کرد. کتابی غیر داستانی که در آن افرادی توسط مافیای مواد مخدر در کلمبیا ربوده می شوند.
سفارش موسوی این کتاب را ظرف یک شبانه روز در ایران نایاب کرد.
در سال ۲۰۱۲ کتاب "وجدان بیدار" اثر اشتفان تسوایک را پیشنهاد کرد، که در آن کاستیلو به تحمل مخالف توصیه می کند و دربرابر جان کالوین، رهبر پروتستان ها که دیگران را به دلیل اختلافات مذهبی محکوم می کند می ایستد.
در این کتاب تسوایک از کاستلیو نقل قول می کند: "تنها زمانی می توانیم با صلح و آرامش در کنار هم زندگی کنیم که بر نفس خود غلبه کنیم. هرچند همیشه اختلاف نظر وجود خواهد داشت، اما می  توان به یک درک متقابل رسید، می توان همدیگر را دوست داشت و پایه های آشتی را گذاشت، می شود در وقت نیاز به طناب یک ایمان واحد آویخت".
یک منبع نزدیک به دختران موسوی گفته است که او این کتاب را پیشنهاد کرده است چون با شرایط ایران قابل مقایسه است و می توان به کمک آن "شرایط موجود را تجزیه و تحلیل کرد و راههایی برای مبارزه برگزید".
موسوی در پیامی خطاب به مقامات گفته بود: "جنبشی را که آغاز شده است نمی توانید متوقف کنید، حتی اگر امروز آن را سرکوب کنید. این جنبش در برابر خواست شما خواهد ایستاد. من از هر فرصتی استفاده می کنم تا آنچه را که باید بگویم، اگر حتی یک رهگذر آن را بشنود به گوش همگان خواهد رسید."

رضا خاتمی: در جشن ملی اولین درخواست ما آزادی سران جنبش سبز است

 محمدرضا خاتمی،دبیر کل سابق جبهه مشارکت با درج یادداشتی در سایت نوروز نوشت:اینک که جشن ملی بر پا شده است اولین درخواست ما این است که با آزادی میر حسین موسوی و مهدی کروبی و زهرا رهنورد و همه زندانیانی که به باور ما بی گناه هستند شیرینی و حلاوت این حماسه سیاسی را دوچندان کنیم. این درخواست میلیونها اصلاح طلبی است که در خلق آرزوی رهبری نقش بی بدیل داشتند و اینک از رهبری می خواهند به این خواسته آنها پاسخ مثبت دهند و دلهای آنها را قرین شادی کنند.
متن کامل این یادداشت در پی می آید:
الیوم یوم المرحمة
سالها خون دل خوردیم و صبر کردیم. سالها آماج تهمت و افترا بودیم و تحمل کردیم. سالها از هر سو باران بلا و رنج بر سرمان بارید و با دل خونین لب خندان آوردیم. سالها فشارهای طاقت فرسا را تحمل کردیم و نشکستیم. سالها در غم یاران در حصر و حبس و در فقد شهیدان بی نام و نشان در خلوت خود گریستیم و دعا کردیم اما ناامید نشدیم. و سر انجام در روزگاری که گمان می کردند دیگر نیستیم و محو شده ایم مردم کاری کردند کارستان. باز ازدرون صندوقهای رای بالیدیم و سر برآوردیم. آنها که آرزویشان مرگ اصلاحات و نابودی اصلاح طلبان بود نمی دانستند که دل میلیونها انسان خانه امن و پناهگاه مستحکم مصلحان خداجو است.
اما فردا روز جدیدی است.
روز همبستگی ملی،روز آشتی و مهر،روز صلح و صفا،روز دور ریختن کینه ها،روز گفتن مرگ بر انتقام، روز همه ایرانیان.
مگر نه آن است که همه و همه، راست و چپ، اصلاح طلب و محافظه کار، تندرو و میانه رو و کند رو بر این اتفاق نظر دارند که ایران عزیز در معرض خطر است و باید دوباره آن را ساخت؟ پس باید دست به دست هم دهیم تا این میهن آسیب دیده را باز بسازیم.
اینک که همه فهمیده ایم با زور و ارعاب نمی توان اصالتها را از بین برد و اصلاح طلبی گفتمان غالب جامعه ایرانی است، پس بیایید همه اصلاح گر باشیم هر کسی با ادبیات و شیوه خود. آنچه مهم است این است که دریابیم برای ساختن ایران همه ایرانیان باید مشارکت داشته باشند و این وقتی میسر است که همگان بتوانند با کمال احترام و در آرامش و امنیت حرف و ایده خود را آزادانه ابراز دارند و آن را نشر دهند.
اینک که جشن ملی بر پا شده است اولین درخواست ما این است که با آزادی میر حسین موسوی و مهدی کروبی و زهرا رهنورد و همه زندانیانی که به باور ما بی گناه هستند شیرینی و حلاوت این حماسه سیاسی را دوچندان کنیم. این درخواست میلیونها اصلاح طلبی است که در خلق آرزوی رهبری نقش بی بدیل داشتند و اینک از رهبری می خواهند به این خواسته آنها پاسخ مثبت دهند و دلهای آنها را قرین شادی کنند.
پیامبر عظیم الشان ما در روز پیروزی بزرگ اسلام بر شرک در روز فتح مکه شعاری دادند که نیاز امروز کشور ما ست.
الیوم یوم المرحمة